Ποδηλατική διαδρομή από τη Θήβα στα Λεύκτρα δίπλα στο κανάλι του Μόρνου, σε μια επίπεδη πορεία μέσα στη Βοιωτία που αναδεικνύει την ελληνική φύση και προσφέρει μια ήρεμη εμπειρία για κάθε ποδηλάτη.
Μια φίλη μού ζήτησε να της προτείνω χώρους με πράσινο για περίπατο στην Αττική και το μυαλό μου πήγε αμέσως σε ένα μέρος για το οποίο είχα ακούσει καλά λόγια, αλλά δεν είχα επισκεφθεί ποτέ διότι απαγορεύεται η είσοδος ποδηλάτων στο χώρο του. Έτσι τώρα που μπήκε για τα καλά η Άνοιξη κι εγώ δεν μπορώ ακόμα να ανέβω στη σέλα, αποφάσισα να επισκεφθώ τον Βοτανικό Κήπο Διομήδους στο Χαϊδάρι. Όσα είχα ακούσει και είχα διαβάσει ήταν λίγα! Πρόκειται για έναν πραγματικό παράδεισο στις παρυφές της Αθήνας. Η είσοδος είναι δωρεάν, ο χώρος είναι ανοιχτός για το κοινό μέχρι τη …
Υπάρχουν πόλεις που τις βλέπεις και πόλεις που τις νιώθεις. Η Λιόν ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.
Δεν είναι μόνο οι δρόμοι, τα ποτάμια και οι πλατείες. Είναι ο ρυθμός της. Είναι ο τρόπος που σε αφήνει να χαθείς χωρίς να σε κουράζει.
Και κάπου ανάμεσα σε μια ανηφόρα και ένα καφέ, συνειδητοποιείς ότι δεν κάνεις απλώς ένα ταξίδι. Ζεις μια μικρή, προσωπική ιστορία που θα σου μείνει για καιρό.
Πρώτη ποδηλατική μέρα, που θα μας οδηγήσει 70 χλμ μακριά από τη Lyon σε ένα μικρό, γαλικό χωριό στις όχθες του Ροδανού.
Το Ιντερλάκεν είναι μια μικρή πόλη στην καρδιά της Ελβετίας, χτισμένη ανάμεσα στις λίμνες Μπριέντς (που επισκεφθήκαμε ποδηλατικά εχθές) και Τουν (που θα εξερευνήσουμε σήμερα). Σηκώνουμε το κεφάλι μας ψηλά και σε όλες τις πλευρές αντικρίζουμε τις χιονοσκέπαστες κορυφές των Άλπεων με δεκάδες παραπέν που πετάνε πάνω από τα κεφάλια μας και προσγειώνονται στα λιβάδια.
Εμείς οι ποδηλάτες δεν διστάζουμε προ ουδενός προκειμένου να αγγίξουμε πετάλι. Αλλά ότι να κάνεις πετάλι στον ουρανό, αυτό είναι πράγματι μία μοναδική εμπειρία! Μας το λέει και το τραγούδι. Εκείνο για την ποδηλάτισσα σε στίχους του Νομπελίστα μας: Την τρίτη νύχτωσ’ έχασα τ’ αχνάρια της, στους ουρανούς άναψαν τα φανάρια της. https://lyricstranslate.com Δεν θέλω να γίνω μακάβρια, αλλά νομίζω ότι ο ποιητής υπονοεί ότι η ποδηλάτισσα μετοίκησε εις τόπον χλοερόν. Οπωσδήποτε δεν είναι η σωστή εισαγωγή για αυτό που θέλω να πω, αλλά τώρα το ξεκίνησα, θα κάνω τα κουμάντα μου. Στο Ντουμπρόβνικ μπορείτε με 30€ και με την …
Η ένατη ημέρα της ποδηλατικής διαδρομής La Loire a Velo ακολουθεί τη διαδρομή από το Pornic έως το Fromentine, μέσα από απομονωμένα παραθαλάσσια τοπία της δυτικής Γαλλίας. Η εμπειρία χαρακτηρίζεται από την έλλειψη τουριστικής πολυκοσμίας, τη γαλλική καθημερινότητα και μικρές, αυθεντικές στάσεις για ξεκούραση.
Με τις υπέροχες εικόνες από τους κήπους του παλατιού του Villandry στο μυαλό μας, απολαύσαμε μία μεγάλη μπύρα και κοιμηθήκαμε τον ύπνο του ποδηλάτη στην άνετη πανσιόν μας. Δεν ξέραμε τι μας περίμενε τη νύχτα. Πού να φανταστούμε, ότι θα ζούσαμε σκηνές από το Birds του Hitchcock. Ευτυχώς τα πουλιά ήταν χελιδόνια και τα φέραμε εύκολα βόλτα. Το πρωί τινάξαμε τα πούπουλα από τα ρούχα μας, φορτώσαμε τα μπαγκάζια μας και ξεκινήσαμε για το άγνωστο. Από το Villandry στο Langeais Αφήσαμε τον ποταμό Cher και ξαναπιάσαμε το Λίγηρα που η επιφάνειά του ήταν καλυμένη με ανθισμένα λιβάδια. Λιβάδια γεμάτα κίτρινα …
Ποδήλατο στα Κάστρα του Λίγηρα
Λες κι έχω δει πολλές ερήμους στη ζωή μου, λες και μπορείς να κάνεις ποδήλατο πάνω στην κόκκινη, αλευρο-άμμο του Wadi Rum, λες και εγώ είχα ποδήλατο μαζί μου. Αλλά ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται… Έτσι ακριβώς συνέβει και με μένα. Εκεί που ταξίδευα μέσα στην έρημο της Ιορδανίας μέσα σε ένα κλιματιζόμενο πούμαν με φουλ wifi-πρίζες-νερό, σε μία στάση για τουαλέτα -!!!- τί αντικρίζουν τα θολωμένα μάτια μου;;; Ένας λαχταριστός αντικατοπτρισμός μέσα στην έρημο. Ποδηλάτες! Περίπου λιποθύμησα. Υπάρχει ποδηλατοτουρισμός στην Ιορδανία κι εγώ πάω με πούλμαν; Μου κόπηκαν τα πόδια. Ντροπή, Lady! “Πάρτε με μαζί σας,” άρχισα να κλαυθμηρίζω. “Έλα …
