Ένα τέτοιο ταξίδι για δύο γυναίκες μόνες τους μέσα στον Γαλλικό καύσωνα είναι απαιτητικό. Η προετοιμασία πήρε μήνες και το αποτέλεσμα ήταν το εξής:
- Πέταξα στο Μονπελιέ αρχές Ιουλίου.
- Νοίκιασα ποδήλατο από το Reve de Velo, που βρίσκεται δίπλα στο αεροδρόμιο (20€ με ταξί). Πήρα το απλό τους ποδήλατο, που ήταν ένα εξαιρετικό Scott. Δεν χρειάστηκε καν να φουσκώσω τα λάστιχα για 600 χλμ. Βαλίτσες-κράνος δικά μου) για 15 ημέρες ενοικίασης πλήρωσα 290€ μαζί με την ασφάλεια ατυχημάτων + 300€ εγγύηση την οποία μου επέστρεψαν. Τους συστήνω ανεπιφύλακτα.
- Πήρα το τραίνο Μονπελιέ-Μπορντώ (5 ώρες). Είχα κλείσει μήνες πριν θέση για το ποδήλατο (10€)
- Από το Μπορντώ καβάλησα το ποδηλατάκι μου και ξεκίνησα την επιστροφή προς το Μονπελιέ, η οποία μου πήρε 11 ημέρες.
Με μία ματιά:
Απόσταση: 600 χλμ. ανάλογα με τις παρακάμψεις και τις διαδρομές μέσα στις πόλεις.
Ημέρες ποδηλασίας: 11
Υψομετρικά: ήπιες ανηφόρες
Δυσκολία: 3/10 (κατά τόπους χώμα ή gravel), Δυσκολία λόγω καύσωνα: 9/10
Ασφάλεια: 10/10
Διαμονή
Χρειάζονται κρατήσεις; Εγώ θα έλεγα κατηγορηματικά ναι. Η διαδρομή περνάει από παντελώς έρημα μέρη ή πολύ μικρά χωριά και τα καταλύματα σε πολλά μέρη είναι έως ανύπαρκτα.
Τί μας έκανε κάκιστη εντύπωση: Σε πολλά από τα καταλύματα η ώρα προσέλευσης ήταν αυστηρά μετά τις 17:00, που σήμαινε ότι αν φθάναμε νωρίτερα, έπρεπε να βολοδέρνουμε μέσα στο λιοπύρι. Επίσης διέθεταν μόνο μία πετσέτα ανά άτομο. That’s all.
- Έμεινα στα παρακάτω ξενοδοχεία και προσθέτω μονολεκτική κριτική δίπλα (τα link οδηγούν στο Βooking):
Είχαμε όριο ημερήσιο hotel budget 100 €. Τα μισά ξενοδοχεία δεν είχαν κλιματισμό(!!!) και κάποια από αυτά ήταν μέσα σε “αρχαία” κτίρια. Τέλος πάντων…
Φαγητό
Θα πεινάσετε! Όπου βρείτε φούρνο ή super market (σπάνια ευρήματα) φορτώστε τα ποδήλατα. Αλλά πόσα να σηκώσει το κακόμοιρο…
Διότι:
Στις 6 το πρωί που ξεκινάμε είναι όλα κλειστά.
Κατά μήκος της διαδρομής σπάνια βρίσκει κανείς κάτι. Χρειάζονται παρακάμψεις μέσα στα χωριά. Και τύχη… Στο μέρος που θα φθάσετε, όλο και κάποιο Epicerie θα είναι ανοιχτό.
Νερό:
Ούτε για πλάκα.
Επειδή μία τέτοια διαδρομή θέλει τουλάχιστον 6 λίτρα νερό την ημέρα, υπήρχαν φορές που χρειάστηκε να χτυπήσουμε πόρτες σπιτιών για να μας γεμίσουν τα μπουκάλια μας. Το βράδυ στο κατάλυμα αν υπάρχει μεγάλη κατάψυξη, παγώστε τουλάχιστον 3 λίτρα νερό. Μας έσωσε αυτό το υφασμάτινο θερμός, μέσα στο οποίο βάζαμε το παγωμένο μπουκάλι και το κρατούσε δροσερό έως και 6 ώρες.
Ποδήλατο:
Το θέλει το λίγο “heavy duty” του.
Πλοήγηση:
Είχα σχεδιάσει όλες τις διαδρομές για 600 χλμ. εκ των προτέρων στο Google Maps, για να συνδυάσω ποδήλατο με αξιοθέατα, εστιατόρια κλπ. Το Google Maps μία στις είκοσι σε στέλνει στη ζούγκλα ανερυθρίαστα. Για το λόγο αυτό χρησιμοποιούσα ταυτόχρονα και το νέο route planner Cycle travel, το οποίο είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ για bike packing. Μας ξελάσπωσε αρκετές φορές!
Φτάνοντας στο τέλος της διαδρομής, επέστρεψα το ποδήλατο, πήρα το αεροπλανάκι και γύρισα στο σπιτάκι μου.
Αποσκευές:
Για 15 ημέρες είχα μαζί μου τα απολύτως ελάχιστα:
3 αλλαξιές πλύνε-βάλε, άπλωμα πάνω στο ποδήλατο για να στεγνώσουν. Βρώμα; Δεν περιγράφεται!
Μπουφάν-παντελόνι αδιάβροχο (αυτό με μάρανε)
Δύο μακρυμάνικες λεπτές μπλούζες για αντηλιακή προστασία
Δύο μεγάλα αντηλιακά σωληνάρια τα οποία καταναλώσαμε.
Δύο αντηλιακά τύπου mist για συνεχή αναπλήρωση (σωτήριο!).
Αντηλιακό τύπου φαρδύ στικ για το πρόσωπο (επίσης σωτήριο!)
Σαγιονάρες, κλειστά πέδιλα, ελαφριά ορειβατικά παπούτσια
Ελαφριά πετσέτα, μαγιώ.
Μίνι συνεργείο (αφρός, τρόμπα, tool kit, σαμπρέλα) δεν χρειάστηκε τίποτε από αυτά.
Α, ναι και ένα Kindle με πολλά βιβλία μέσα!
- Το μεγαλύτερο βάρος ήταν τα νερά και τα τρόφιμα.
Διαδρομές:
Οι διαδρομές ανά ημέρα ήταν οι εξής:
Η αλήθεια που δεν γράφουν οι ταξιδιωτικοί οδηγοί:
Αν διαβάσετε τους επίσημους οδηγούς, θα σχηματίσετε την εντύπωση ότι το Canal du Midi είναι μια ατέλειωτη, σκιερή δεντροστοιχία. Η πραγματικότητα που συναντήσαμε ήταν διαφορετική. Για σχεδόν 200 χιλιόμετρα ποδηλατούσαμε σε τμήματα όπου η σκιά είχε εξαφανιστεί λόγω της ασθένειας που αποδεκάτισε τα πλατάνια. Το έδαφος συχνά χωμάτινο, με χαλίκι και ρίζες, όχι ό,τι καλύτερο για ένα φορτωμένο ποδήλατο. Oύτε μία βρύση, ούτε ένα παγκάκι. Στο τέλος της διαδρομής ήμασταν αγνώριστες από τη βρώμα.
Το Canal du Midi παραμένει ένα σπουδαίο έργο και αξίζει να το διασχίσει κανείς, όμως καλό είναι να γνωρίζει ότι σήμερα η εικόνα απέχει αρκετά από τον καταπράσινο παράδεισο που υπόσχονται τα φυλλάδια.
Κουνούπια:
Ούτε ένα!
Πότε να πάτε;
Κάτω από φυσιολογικές συνθήκες θα έλεγα Μάιο, Ιούνιο ή Σεπτέμβριο, αλλά η Νοτιοδυτική Γαλλία μετατράπηκε φέτος σε φλεγόμενη ζώνη, τί να πω πια….
Το προτείνω;
Ναι, χωρίς δεύτερη σκέψη. Όχι όμως μέσα σε καύσωνα. Η διαδρομή είναι πανέμορφη, ασφαλής και ιδιαίτερα φιλική για ποδηλατικό τουρισμό, αρκεί να είναι κανείς προετοιμασμένος για πολύ λιγότερη σκιά, πολύ περισσότερη ζέστη και πολύ λιγότερες υπηρεσίες απ’ όσες αφήνουν να εννοηθούν οι επίσημοι οδηγοί.