ΧΑΛΚΙΝΟ ΔΑΚΡΥ ΦΤΕΡΩΤΟ

ΑΠΟ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΣΤΗ ΧΑΪΔΕΛΒΕΡΓΗ. ΕΝΑ ΠΡΟΪΣΤΟΡΙΚΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΠΟΥ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

Μία τριαντάχρονη γυναίκα μπαίνει κρυφά στο Άγιο Όρος και παίρνει από έναν Μοναχό ένα κιβώτιο με κειμήλια, το οποίο μεταφέρει σε ένα εργαστήριο αρχαιομετρίας στη Γερμανία για να το εκτιμήσουν. Η ανάλυση δείχνει ότι τα κειμήλια είναι προϊστορικά και κρύβουν ένα πολύ σημαντικό μυστικό.

Ξεκινάει ένα ανθρωποκυνηγητό σε ολόκληρη την Ευρώπη, το οποίο θα θέσει σε θανάσιμο κίνδυνο τη ζωή όσων έρχονται σε επαφή με το πολύτιμο φορτίο και θα κινητοποιήσει μία παγκόσμια εκστρατεία για την αποκρυπτογράφηση ή την εκμετάλλευσή του. Πολλές ζωές θα χαθούν στη διαδρομή και ακόμα περισσότερες θα κερδηθούν. Στο τέλος, μέσα από τα συντρίμμια των αρχαιοκάπηλων και των πολυεθνικών ένα χάλκινο, φτερωτό δάκρυ θα θεραπεύσει όλες τις πληγές.

Ένα μυθιστόρημα για τη Μήδεια, όχι όπως τη φαντάστηκε ο Ευριπίδης

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ:

“Ξεβράστηκαν στον αβαθή κόλπο της Μεγάλης Σύρτης, χωρίς να έχουν ιδέα που βρίσκονταν. Με το που τραβήχτηκε η πλημμυρίδα, το πλοίο αποκλείστηκε σε μία αχανή αμμώδη έκταση. Λιπόθυμοι από την κούραση κάτω από τον καυτό ήλιο και με τα αποθέματα νερού να είναι ελάχιστα, μάταια προσπάθησαν να προσανατολιστούν προς κάποια κατεύθυνση σωτηρίας. Μόλις βράδιασε ο Κλύμενος, ο Λαόδοκος και ο Ιάσονας επιστράτευσαν όλες τις αστρονομικές γνώσεις τους για να διακρίνουν στο διαμαντοστρωμένο ουρανό της ερήμου ένα μονοπάτι σωτηρίας, χωρίς αποτέλεσμα.

Πάνω από τα κύματα της άμμου το κρυστάλλινο σκοτάδι και η βροχή των αστεριών ήταν ένα θέαμα που δεν είχαν ξαναντικρίσει ποτέ. Όσα άστρα κι αν είχαν μελετήσει στο ταξίδι τους, αυτά που μέτραγαν στον ουρανό, ξαπλωμένοι ανάσκελα στην άμμο της Σύρτης τούς έφερναν ζάλη και μία ανάγκη παραίτησης. Δρόμος ανάμεσα στ’ άστρα δεν φαινόταν, αυτός ο δρόμος τους είχε φέρει μέχρι εδώ και τώρα εξαερώθηκε, δεν άντεχαν άλλο, αρκετά είχαν μάθει, αρκετά είχαν πάθει, αυτό το ταξίδι τελείωσε πια. Μέσα στην απόγνωση της κρύας νύχτας και της ανυπόφορης δίψας αφέθηκαν σε έναν ύπνο που ευχήθηκαν να είναι ο τελευταίος.

Με το πρώτο φως η Αρσινόη, που είχε ξαπλώσει σε ένα κιλίμι στη σκιά του γερμένου πλοίου, μισάνοιξε τα μάτια της γιατί την ξύπνησαν τιτιβίσματα πουλιών. Ήταν τα περιστέρια στο κλουβί κάτω από το κατάστρωμα της πλώρης. «Θα πεθάνουν από την πείνα», μουρμούρισε, «ας τα ελευθερώσουμε, όλο και κάτι θα βρουν να τσιμπήσουν.» Ξαφνικά συνειδητοποίησε, ότι αυτά τα περιστέρια ίσως να ήταν η σωτηρία τους.

«Αρχηγέ» φώναξε στον Ιάσονα «να ελευθερώσουμε τα περιστέρια και να δούμε προς τα πού θα πετάξουν;»”

Αγόρασε το βιβλίο εδώ.

Η Μήδεια πέρασε στην ιστορία ως παιδοκτόνος. Μία γυναίκα που σκότωσε τα παιδιά της για να εκδικηθεί τον άπιστο σύζυγο. Όμως οι αρχαίες πηγές αφηγούνται και κάτι διαφορετικό. Διαβάστε το άρθρο μου Ήταν η Μήδεια πράγματι παιδοκτόνος;