Από τον Ατλαντικό στη Μεσόγειο με ποδήλατο

Μία διαδρομή στα υδάτινα κανάλια της Νοτιοδυτικής Γαλλίας

Απόσταση: 600 χλμ. ανάλογα με τις παρακάμψεις και τις διαδρομές μέσα στις πόλεις.
Ημέρες ποδηλασίας: 11
Υψομετρικά: ήπιες ανηφόρες
Δυσκολία: 3/10 (κατά τόπους χώμα ή gravel)
Ασφάλεια: 10/10

Πλήρεις ποδηλατικές/ταξιδιωτικές οδηγίες εδώ.

Οι διαδρομές στα κανάλια

Για να καλύψουμε την απόσταση, περάσαμε από πέντε διαφορετικές ποδηλατικές διαδρομές:

1. Piste Cyclable Roger Lapébie
2. La Réole
3. Le Canal latéral à la Garonne
4. Le Canal du Midi
5. La Méditerranée à Vélo (EuroVelo 8) μέχρι το Μονπελιέ

1. Piste Cyclable Roger Lapébie

Ξεκινήσαμε από το Μπορντό και μπήκαμε στο πρώτο κομμάτι του Canal des deux Mers à Vélo, στην ποδηλατική πίστα Roger Lapébie, χωρίς να ξέρουμε ποιος ήταν ο άνθρωπος πίσω από το όνομα. Mάθαμε πως ήταν νικητής του Tour de France, ο πρώτος που χρησιμοποίησε ντεραγιέ, και πέθανε στο Μπορντό το 1996.

Ακολουθήσαμε τη διαδρομή για 57 χλμ από το κέντρο της πόλης μέχρι το χωριό Sauveterre. Ήταν χαραγμένη πάνω σε μία παλιά σιδηροδρομική γραμμή που σήμερα έχει μετατραπεί σε πράσινο, σκιερό ποδηλατόδρομο, με άψογη σηματοδότηση, συχνά συνεργεία ποδηλάτων, βρύσες νερού και τέλεια άσφαλτο. Περάσαμε μπροστά από παλιούς σιδηροδρομικούς σταθμούς που έχουν γίνει καφέ και bike stop. Μας εντυπωσίασε το σκοτεινό τούνελ της La Sauve κοντά στο Créon.

Στα μισά της διαδρομής χρειάστηκε να κάνουμε μία αρκετά μεγάλη παράκαμψη προς το Blasimon για διανυκτέρευση, διότι τα καταλύματα στην περιοχή είναι ελάχιστα.

Αναλυτικές πληροφορίες για την Piste Cyclable Roger Lapébie εδώ:

2. La Réole – Entre Deux Mers

Στο δεύτερο κομμάτι της διαδρομής αφήσαμε (δυστυχώς) την Piste Cyclable Roger Lapébie και μπήκαμε στους αμπελώνες της La Réole. Ολόκληρη την ημέρα ποδηλατούσαμε πάνω-κάτω σε καλλιεργημένους λόφους με υποστατικά. Το τοπίο θύμιζε έντονα Τοσκάνη. Η διαδρομή είχε ελάχιστη κίνηση, ακόμα λιγότερη σκιά αλλά και ελλιπή σήμανση. Οι ανηφόρες ήταν απαιτητικές και η θερμοκρασία αφόρητα υψηλή. Νερό πουθενά.

Φτάνοντας στο χωριό La Réole κάναμε μία στάση στο μοναδικό ανοιχτό καφέ στο κέντρο του χωριού δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου του 13ου αιώνα και στο πρώην βενεδικτίνικο μοναστήρι. Πήραμε μία ανάσα -δεν ήταν αρκετή- και αποτολμήσαμε μία βόλτα στο ανηφορικό, λαβυρινθώδες σύμπλεγμα σοκακιών.

Κατηφορίσαμε πάλι προς τη διαδρομή μας και συναντήσαμε επιτέλους το Canal de Garonne, που θα ακολουθήσουμε τις επόμενες ημέρες μέχρι την Τουλούζη.

3. Le Canal latéral à la Garonne

Εδώ άλλαξε εντελώς ο χαρακτήρας της διαδρομής. Στην αρχή ακολουθήσαμε μικρούς δρόμους  από τη La Réole ως το Pont Berrat. Μετά πήραμε το διαμορφωμένο και σηματοδοτημένο πράσινο μονοπάτι δίπλα στο κανάλι. Λίγο πιο κάτω η διαδρομή μας ενώθηκε με το Canal de Garonne κοντά στο Fontet.

Κάναμε και το μεσημεριανό μας διάλειμμα στο λιμανάκι του Fontet, εξουθενωμένες από τη ζέστη και την κούραση. Μπήκαμε με τα ρούχα κάτω από το ντους της παραλίας για να μουσκέψουμε πριν ξεκινήσουμε για το Marmande, ακολουθώντας πάντα το πράσινο μονοπάτι δίπλα στο κανάλι.

Διανυκτέρευση στη Marmande στις όχθες του ποταμού Γαρούνα, που ιδρύθηκε το 1182 από τον Ριχάρδο τον Λεοντόκαρδο και εξελίχθηκε σε σημαντικό εμπορικό κέντρο χάρη στη ναυσιπλοΐα στον Γαρούνα.  Το χωριουδάκι αυτό είναι γνωστό σε όλη τη Γαλλία ως η πρωτεύουσα της ντομάτας.

Συνεχίζουμε την επαύριο σε καλοστρωμένο μονοπάτι, σκιά από αιωνόβια πλατάνια και αναπαλαιωμένα κτίσματα δίπλα στο κανάλι. Γενικότερα η ποδηλασία εδώ είναι εύκολη γιατί η διαδρομή είναι επίπεδη και σχεδόν ευθεία, με το 90% να είναι παλιά μονοπάτια ρυμούλκησης (τα λεγόμενα halage), καλά σηματοδοτημένα.

Τα halage είναι τα μονοπάτια ρυμούλκησης, οι δρόμοι δίπλα στο κανάλι που ακολουθήσαμε με το ποδήλατο σε όλη τη διαδρομή. Δημιουργήθηκαν για τα άλογα και τα γαϊδούρια που έσερναν τις φορτηγίδες, πριν εμφανιστούν τα μηχανοκίνητα σκάφη στις αρχές του 20ού αιώνα. Το ζώο περπατούσε στην όχθη, δεμένο με σχοινί στο πλοίο. Γι’ αυτό και το μονοπάτι είναι σχεδόν παντού επίπεδο, χωρίς ανηφόρες, αφού τα ζώα δεν άντεχαν κλίσεις. Αυτό εξηγεί και τη μικρή δυσκολία που είχε η δική μας διαδρομή. Συνήθως υπάρχει μόνο στη μία όχθη, γι’ αυτό κάθε τόσο αλλάζουμε πλευρά, ανεβαίνοντας γεφυράκια.

Συνολική διαδρομή: 200 χλμ. +τις παρακάμψεις μέσα στα χωριά.

Διαβάστε αναλυτικές πληροφορίες για το κανάλι του Γαρούνα εδώ

4. Canal du Midi

Και μπαίνουμε στο τελευταίο, απρόσμενα βασανιστικό, μέρος της διαδρομής μας.

Το Canal du Midi είναι η συνέχεια του Canal de Garonne προς τη Μεσόγειο, αν και χρονολογικά ήρθε πρώτο. Η ιστορία του μας κέρδισε αμέσως: ο Pierre-Paul Riquet, χωρίς να είναι καν μηχανικός, το φαντάστηκε, το πρότεινε στον Colbert το 1662, πήρε το πράσινο φως από τον ίδιο τον Λουδοβίκο ΙΔ’ το 1666, και δούλεψε πάνω του δεκατέσσερα χρόνια με 12.000 εργάτες, χωρίς δυστυχώς να προλάβει να το δει έτοιμο. Λύση στο μεγάλο πρόβλημα του νερού έδωσε η λίμνη Saint-Ferréol, ενώ στο Fonserannes θαυμάσαμε τη σκάλα των εννέα υδατοφρακτών που ανεβάζει τα πλοία σαν ασανσέρ. Κάποτε πάνω στο κανάλι ταξίδευε κρασί, σιτάρι, ξυλεία και κάρβουνο, σήμερα ταξιδεύουμε εμείς, πάνω στα ποδήλατά μας. Τα πλατάνια που το σκίαζαν για δύο αιώνες χάνονται εξαιτίας μιας ανίατης αρρώστιας, και το νιώσαμε κι εμείς στο πετάλι, σε κομμάτια χωρίς σκιά και χωρίς πολλά σημεία ξεκούρασης. Παρόλα αυτά, το κανάλι παραμένει μνημείο της UNESCO από το 1996, ένα κομμάτι ιστορίας που συνεχίζει να μας ταξιδεύει, με τον δικό του τρόπο, ακόμα και σήμερα.

Δείτε περισσότερα εδώ

5. La Méditerranée à Vélo (EuroVelo 8)