Απόσταση: 600 χλμ.
Elevation: ήπιες ανηφόρες
Δυσκολία: 2/10
Ασφάλεια: 10/10
Ποδηλατικες/ταξιδιωτικές οδηγίες εδώ.
Για να καλύψουμε την απόσταση, περάσαμε από τέσσερεις διαφορετικές ποδηλατικές διαδρομές:
Α. Piste Cyclable Roger Lapébie
Β. La Reole
C. Le Canal Lateral du Garonne
D. Le Canal du midi
Α. Piste Cyclable Roger Lapébie
Ξεκινήσαμε από το Μπορντό και μπήκαμε στο πρώτο κομμάτι του Canal des deux Mers à Vélo, στην ποδηλατική πίστα Roger Lapébie, χωρίς να ξέρουμε ποιος ήταν ο άνθρωπος πίσω από το όνομα (μάθαμε πως ήταν νικητής του Tour de France, ο πρώτος που χρησιμοποίησε ντεραγιέ, και πέθανε στο Μπορντό το 1996).
Ακολουθήσαμε τη διαδρομή 57 χλμ από το κέντρο της πόλης μέχρι το Sauveterre, χαραγμένη πάνω σε παλιά σιδηροδρομική γραμμή που έχει μετατραπεί σε πράσινο ποδηλατόδρομο, με άψογη σηματοδότηση, συχνά συνεργεία ποδηλάτων, βρύσες νερού και τέλεια άσφαλτο, περνώντας από παλιούς σιδηροδρομικούς σταθμούς που έχουν γίνει καφέ και στοπ, ένα σκοτεινό τούνελ κοντά στο Créon και μια παράκαμψη μέσω Sadirac και Créon προς το Blasimon για διανυκτέρευση, με τις πρώτες μέρες του ταξιδιού προς τη Μεσόγειο να κυλούν υπέροχα.
Αναλυτικές πληροφορίες εδώ:
https://ladyonabike.gr/2026/07/25/piste-cycleale-roger-lapebie/
Β. La Reole
Τη δεύτερη ημέρα της διαδρομής αφήσαμε (δυστυχώς) την Piste Cyclable Piere Lepebrie και μπήκαμε στους αμπελώνες της La Reole. Ολόκληρη την ημέρα ποδηλατίσσαμε πάνω-κάτω σε καλλιεργημένους λόφους με υποστατικά που θύμιζε Τοσκάνη. Η διαδρομή είχε ελάχιστη κίνηση, ακόμα λιγότερη σκιά αλλά και ελλιπή σήμανση. Οι ανηφόρες ήταν απαιτητικές και η θερμοκρασία αφόρητα υψηλή. Νερό πουθενά.
Φτάνοντας στη La Réole κάναμε μία στάση στο μοναδικό ανοιχτό καφέ στο κέτρο του χωριού δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Πέτρου του 13ου αιώνα και στο πρώην βενεδικτίνικο μοναστήρι. Πήραμε μία ανάσα -δεν ήταν αρκετή- και αποτολμήσαμε μία βόλτα στο ανηφορικό, λαβυρινθώδες σύμπλεγμα σοκακιών.
Κατηφορίσαμε πάλι προς τη διαδρομή μας και συναντήσαμε επιτέλους το Canal de Garonne, που θα ακολουθήσουμε τις επόμενες ημέρες μέχρι την Τουλούζη.
C. Le Canal Lateral du Garonne
Εδώ άλλαξε εντελώς ο χαρακτήρας της διαδρομής. Στην αρχή ακολουθήσαμε μικρούς δρόμους από τη La Réole ως το Pont Berrat. Μετά πήραμε το διαμορφωμένο και σηματοδοτημένο πράσινο μονοπάτι δίπλα στο κανάλι. Λίγο πιο κάτω η διαδρομή μας ενώθηκε με το Canal de Garonne κοντά στο Fontet.
Εδώ κάναμε και το μεσημεριανό μας διάλλειμα, εξουνθενωμένες από τη ζέστη και την κούραση. Μπήκαμε με τα ρούχα κάτω από το ντους της παραλίας για να μουσκέψουμε πριν ξεκινήσουμε για το Marmande, ακολουθόντας το πράσινο μονοπάτι δίπλα στο κανάλι.
Στρωμένο μονοπάτι, σκιά από αιωνόβια πλατάνια και αναπαλαιωμένα κτίσματα δίπλα στο κανάλι. Γενικότερα η ποδηλασία εδώ είναι εύκολη γιατί η διαδρομή είναι επίπεδη και σχεδόν ευθεία, με το 90% να είναι παλιά μονοπάτια ρυμούλκησης (τα λεγόμενα halage), καλά σηματοδοτημένα και με καλή επιφάνεια.
Συνολική διαδρομή: 200 χλμ. +τις παρακάμψεις μέσα στα χωριά.
Διαβάστε αναλυτικές πληροφορίες εδώ
D. Canal du midi
Και μπαίνουμε στο τελευταίο, απρόσμενα βασανιστικό, μέρος της διαδρομής μας.
Το Canal du Midi είναι η συνέχεια του Canal de Garonne προς τη Μεσόγειο, αν και χρονολογικά ήρθε πρώτο. Η ιστορία του μας κέρδισε αμέσως: ο Pierre-Paul Riquet, χωρίς να είναι καν μηχανικός, το φαντάστηκε, το πρότεινε στον Colbert το 1662, πήρε το πράσινο φως από τον ίδιο τον Λουδοβίκο ΙΔ’ το 1666, και δούλεψε πάνω του δεκατέσσερα χρόνια με 12.000 εργάτες, χωρίς δυστυχώς να προλάβει να το δει έτοιμο. Λύση στο μεγάλο πρόβλημα του νερού έδωσε η λίμνη Saint-Ferréol, ενώ στο Fonserannes θαυμάσαμε τη σκάλα των οκτώ υδατοφρακτών που ανεβάζει τα πλοία σαν ασανσέρ. Κάποτε πάνω στο κανάλι ταξίδευε κρασί, σιτάρι, ξυλεία και κάρβουνο, σήμερα ταξιδεύουμε εμείς, πάνω στα ποδήλατά μας. Τα πλατάνια που το σκίαζαν για δύο αιώνες χάνονται εξαιτίας μιας ανίατης αρρώστιας, και το νιώσαμε κι εμείς στο πετάλι, σε κομμάτια χωρίς σκιά και χωρίς πολλά σημεία ξεκούρασης. Παρόλα αυτά, το κανάλι παραμένει μνημείο της UNESCO από το 1996, ένα κομμάτι ιστορίας που συνεχίζει να μας ταξιδεύει, με τον δικό του τρόπο, ακόμα και σήμερα.
Δείτε περισσότερα εδώ