Η μπαγκέτα. Αυτό το μακρύ ψωμί που προέκυψε από πρακτική ανάγκη, όταν άλλαξαν οι ώρες εργασίας των φούρναρηδων και χρειαζόταν κάτι που να ψήνεται γρήγορα και να είναι έτοιμο νωρίς το πρωί.
Πρώτη στάση κάθε πρωί στον φούρνο του χωριού για τροφοδοσία. Πρέπει να πάρουμε αρκετές προμήθειες για ολόκληρη την ημέρα!
Une baguette coupee a deux για να χωράει στη σχάρα του ποδηλάτου.
Από το Pornic στο Les Moutieres
Το όνομα (“Pornic”) αδικεί αυτό το μικρό ψαροχώρι που μετράει ανάμεσα στα πιο ωραία της Γαλλίας.
Όπως διαπιστώσαμε στα προηγούμενα 500 χιλιόμετρα που κάναμε μέχρι να φθάσουμε εδώ, το να βρεις ένα καφέ ή ένα εστιατόριο σε αυτή την περιοχή της Γαλλίας είναι πραγματικά αξιοθέατο. Γι’ αυτό το απαθανατήσαμε αυτό το καφέ και το δοκιμάσαμε κι όλας. Καθώς πίναμε τον espresso double, συμφωνήσαμε με τη Βαρβάρα για άλλη μία φορά, ότι οι Γάλλοι εδώ στα περίξ προτιμάνε να δουλε’υουν ή να κάθονται στον κήπο τους παρά να πηγαίνουν σε χώρους εστίασης. Τόσα χιλιόμετρα παραλία και δεν είδαμε ΟΥΤΕ ΕΝΑ μπιτσόμπαρο.
Δεν έχουν μπιτσόμπαρα, έχουν όμως καλή πρόσβαση για τα ΑΜΕΑ και πολλά θαλάσσια σπορ. Με την προϋπόθεση ότι κάπου κοντά στην παραλία υπάρχει και η θάλασσα, διότι τη μισή μέρα η θάλασσα όπου-φύγει-φύγει!
Εντάξει, είμαι κάπως περίφανη για τα κοτσιδάκια μου. Α και φυσικά για το σούπερ κράνος από το Bike Elevated!
Σε αυτό το σημείο το Google Maps έδειχνε μία μακριά πορεία αρκετών χιλιομέτρων ΜΕΣΑ στη θάλασσα. Το εμπιστευτήκαμε και καταλάβαμε εκ των υστέρων, ότι αυτός ο μόλος έχει χτιστεί σαν ανάχωμα προστασία των καλλιεργιών από τα τεράστια κύματα του Ατλαντικού. Συνέχιζε όσο πάει το μάτι. Ήταν αρκετά κακοτράχαλος και στρωμένος με ξεραμένα οστρακειδή. Αφού δεν τρύπησαν κι εδώ τα λάστιχά μας!!!
Κανάλια με αυτοσχέδια ιβάρια
Βρήκαμε εστιατόρια για όστρακα μέσα στην ερημιά! Καθόμαστε. Είμαστε εξαντλημένες. Μπύρα. Γιεςςςς!
Μα ναι, αυτός είναι ένας official ποδηλατόδρομος της Velocean, με τις ταμπέλες του, τα σήματά του, όλα καθώς πρέπει. Μόνο ο δρόμος δεν φαίνεται!
Και βέβαια δεν υπάρχει άνθρωπος πουθενά. Αλλά εμείς ακολουθούμε πιστά τις ταμπελίτσες, οι οποίες είναι τοποθετημένες ΠΑΝΤΟΥ!
Vélocéan
Το Vélocéan είναι μια παραθαλάσσια διαδρομή περίπου 140 χιλιομέτρων στον Ατλαντικό. Το πιάσαμε από την αρχή του στο Saint Nazaire, κοντά στις εκβολές του Λίγηρα. Καταλήγει στο Beauvoir sur Mer, λίγο πριν το πέρασμα προς το νησί Noirmoutier.
Στη διαδρομή περνάμε από σημεία όπως: Pornic, Saint Brévin, La Bernerie en Retz και τελικά φτάνουμε στην περιοχή του Passage du Gois. Κινούμαστε σχεδόν πάντα επίπεδα σε καλό οδόστρωμα ή ποδηλατόδρομους. Το βασικό που μας επηρεάζει είναι ο άνεμος που τον έχουμε κόντρα. Η σήμανση είναι καλή αλλά δεν υπάρχει πουθενά σκιά
Να και το Pronic με τον γραφικό Πύργο του στην είσοδο του φιόρδ.
Αυτός ο πύργος λοιπόν ξεκίνησε τον 10ο αιώνα σαν ξύλινο οχυρό για να ελέγχει την είσοδο στο λιμάνι, το ξαναέχτισαν από πέτρα και το ήθελαν όλοι: Ρωμαίοι, Σαρακηνοί, Βίκινγκς. Οι Βίκινγκς το λεηλατούσαν μέχρι τον 10ο αιώνα. Από τον 16ο αιώνα γίνεται σημαντικό λιμάνι και τον 19ο αιώνα μετατρέπεται σε παραθαλάσσιο θέρετρο για τους Παριζιάνους.
Αξίζει να σας πω κια αυτό: οι ντόπιοι ισχυρόζονται, ότι ένας από τους ιδιοκτήτες του Κάστρου, ο Gilles de Rais, ήταν ο Bluebeard, αυτός που στα ελληνικά ονομάζεται Κυανοπώγων. Αυτός είναι ένας θρυλικός χαρακτήρας των γαλλικών παραμυθιών, ένας πλούσιος άντρας που παντρευόταν διαδοχικά γυναίκες, τις οποίες δολοφονούσε και έκρυβε σε ένα απαγορευμένο δωμάτιο. Εκεί, μέσα στο Κάστρο!
Όπως βλέπουμε, η θάλασσα ανέβηκε και τα βαρκάκια ήρθαν στη θέση τους.
Γιατί όμως το φαινόμενο της παλίρροιας είναι τόσο έντονο σε αυτές τις περιοχές; Η παλίρροια δημιουργείται από τη βαρυτική έλξη της Σελήνης και του Ήλιου. Και στα στενά του Ευρίπου και στον Ατλαντικό Εδώ που βρισκόμαστε σήμερα όμως η ακτογραμμή λειτουργεί σαν «χωνί». Όταν το κύμα της παλίρροιας μπαίνει από τον ανοιχτό ωκεανό προς τα μέσα, συμπιέζεται και σηκώνεται πιο ψηλά. Επίσης η υφαλοκρηπίδα είναι ρηχή και το νερό “σκαλώνει” σε ρηχά επίπεδα, γι’ αυτό βλέπεις τεράστιες διαφορές ανάμεσα σε άμπωτη και πλημμυρίδα.
Στην πραγματικότητα ολόκληρος ο Ατλαντικός “δουλεύει” σαν λεκάνη Το νερό κινείται σαν να ταλαντεύεται μέσα σε μια τεράστια μπανιέρα με περίεργο σχήμα.
Le Passage du Gois
Ένα από τα ξεχωριστά μέρη που επισκέφθήκαμε είναι ο “υποβρύχιος” δρόμος του Passage du Gois.
Όταν τραβήχτηκαν τα νερά, βρεθήκαμε μπροστά σε μια εντελώς διαφορετική εικόνα. Δεκάδες άνθρωποι έτρεχαν πάνω στον λασπώδη πυθμένα με μικρά μαχαιράκια και καλαθάκια στα χέρια.
Τί συμβαίνει;
Εκεί που πριν ήταν θάλασσα τώρα υπάρχουν εκατοντάδες όστρακα. Κι εμείς γινόμαστε μάρτυρες μιας πολύ παλιάς συνήθειας. Οι ντόπιοι ψάχνουν μέσα στη λάσπη για στρείδια, μύδια και ό,τι άλλο κρύβεται κάτω από την επιφάνεια. Τα καθαρίζουν, τα μαγειρεύουν ή τα τρώνε απευθείας, ειδικά τα στρείδια που εκεί συνηθίζονται ωμά, με λίγο λεμόνι. Είναι κάτι σαν να πηγαίνουν στη λαϊκή. Υπάρχουν και κανόνες. Πόσα μπορείς να πάρεις, τι μέγεθος πρέπει να έχουν, σε ποιες περιοχές επιτρέπεται. Ο κόσμος σέβεται, για να υπάρχουν και αύριο
Πόσο εντυπωσιακή διαδρομή:
Από το NoirMoutier φθάσαμε στο Fromentine, όπου διανυκτερεύσαμε για να πάρουμε αύριο τον δρόμο της επιστροφής προς τη Νάντη.
| Για να διαβάσετε την επόμενη ή την προηγούμενη διαδρομή: | ||
| Αναλυτικά: | ||
| DAY 1 | ORLEANS | SAINT-LAURENT-NOUAN |
| DAY 2 | SAINT-LAURENT-NOUAN | AMBOISE |
| DAY 3 | AMBOISE | VILLANDRY |
| DAY 4 | VILLANDRY | SAUMUR |
| DAY 5 | SAUMUR | ANGERS |
| DAY 6 | ANGERS | DRAIN |
| DAY 7 | DRAIN | LE PELLERIN |
| DAY 8 | LE PELLERIN | PORNIC |
| DAY 9 | PORNIC | FROMENTINE |
| DAY 10 | FROMENTINE | NANTES |
| OVERVIEW | From ORLEANS | To FROMENTINE |